Rozdział 7

Gdy na niego patrzę, to tak jakby nic się dla mnie w tym momencie nie liczyło.  "Jest idealny ! Tylko szkoda, że nigdy nie zwróci uwagi na taką dziewczynę jak ty ! " Zaśmiało się moje gorsze ja. Najgorsze było to, że za pewnie miało rację. Bo przecież on jest wielką gwiazdą showbiznesu, można by powiedzieć że jest bogiem dla wielu nastolatek całego świata. A ja ? Zwykła szara myszka mieszkająca w Polsce z wielkimi marzeniami, aby się stąd jak najszybciej wynieść. "No ale cóż każdy może pomarzyć o takim chłopaku" Moje drugie ja chociaż raz miało rację.

Pięciu wspaniałych chłopaków szło w nasza stronę. Aż mnie zazdrość zżerała kiedy widziałam te dwie wiedźmy z uśmieszkami po ich bokach. Jak można się przyjaźnić z taką żmiją jak Patricia. Pomyślałam sobie.

Już przechodzili obok nas. Nagle robiło mi się bardzo gorąco. A dlaczego ? Sama nie wiem jaka była tego przyczyna. Z moich rozmyśleń wyrwał mnie pisk Kami.

- Boże !!! To 1D !!! Nie wierze własnym oczą!!! - wstała i pobiegła aby ich poprzytulać

- Weź się odsuń od nich idiotko- zaczęła odciągać Patricia Kamię od Nialla

- Oh Particia daj spokoj !! My bardzo lubimy naszych fanów, a szczególnie tych bardzo ładnych- no nie wierze Niall Horan właśnie puścił oczko do Kami!!! I czy on ? Nie nie może być! On ją pocałował w policzek !! Mamo !! O nie ! za chwilę zacznie piszczeć. Podbiegłam do niej

- Tylko Kami proszę cię, nie mdlej mi teraz !! Oddychaj głęboko. Wdech i wydech- przyjaciółka zaleciła się do moich rad- No juz wszystko dobrze ?

-Tak, tylko jestem taka szczęśliwa, że mogłam ich poznać- pokazała ręką na chłopaków- a tak wogóle to jestem Kamila. Dla przyjacół Kami

- Hey Kami - powiedzieli wszyscy jednym głosem i zaczeliśmy się śmiać

- Dobra idiotki odsuncie się od nich- rozkazała nam Patricia

- Patricia uspokój sie, to są bardzo miłe dziewczyny- w naszą obronę odezwał sie Liam. Miłe to było z jego strony.

- Hahahahahahahahah- wszyscy wybuchli śmiechem za wyjątkiem dwóch wiedźm.

- O co wam chodzi ? -odezwala sie blondynka 

- Tylko nie mów angelika, że nie widzialaś ani razu miny od Patrici?- odezwał się Zayn.

-Nie

- Żałuj- Odezwał sie Loczek

- Boże ale z was chłopcy przyjaciele!? Naprawde!!- oburzała się brunetka

- Oh daj spokój kobieto, tylko się wygłupiamy- odezwał się pocieszycielski Liam. Jak zawsze gotów do ratunku. Pomyślałam.

- Chłopcy to może chodźmy juz na salę? Za chwile powinien się konkurs zacząć- wiedźma robiła słodkie oczka.
 

- Wszyscy uczniowie biorący udział w konkursie są proszeni o zebranie się w klasie numer 6, a jury proszę o przyjście na salę gimnastyczną- usłyszeliśmy głos dyrektora szkoły
- Lepiej już idź, bo dyro znów się będzie wydzierał- przekonała mnie przyjaciółka
- Też bierzesz udział? - pierwszy raz odezwał się Louis
Pokiwałam głowa na potwierdzenie.
- Ale i tak nie ma ze mną szans- zaśmiała się Patricia
- Spokojnie, już nasza w tym głowa żeby wygrał najlepszy - powiedział Horan robiąc swoje słodkie oczka...

Tak bardzo mi się ten czas dłużył. Byłam prawie ostatnia a Paricia była pierwsza. Muszę przyznać ze chodź zawsze się z niej nabijałam, że śpiewa jak żaba to głos ma naprawdę dobry.
- Teraz numer 29 jest proszony...- rozpoznałam głos Liama.
O nie teraz ja... O mój boże, o mój boże.. jak zwykle zaczęłam panikować... Ale raz się żyje, wyjdę tam i zaśpiewam, większą ofiarą losu i tak nie będę....

Rozdział 6

***PERSPEKTYWA KAMI***

- Boże co tu się dzieje ?
- A no tak.. Zapomniałam ci powiedzieć. Patricia dzwoniła do Angeliki, że One Direction dzisiaj przyleciało do Polski i zatrzymało się w pobliskim hotelu czy coś i poszły ich odwiedzić- wytłumaczyła mi przyjaciółka. A ja powstrzymywałam się żeby nie zacząć piszczeć jak opętana....
- A no tak zapomniałam, że te dwie to takie wielkie psiapsiółki...- uśmiechnęłam się ironicznie i razem wybuchłyśmy śmiechem.

Razem z Emi próbowałyśmy się przecisnąć przez te tłumy rozwrzeszczanych nastolatek. Jeszcze bardziej niż my przeciskały się stada paparazzi, którzy za wszelką cenę chciały się przecisnąć do drzwi szkoły.
Zajęło to sporo czasu, ale wkońcu udało nam się przecisnąć. Do szkoły miały wstęp tylko uczniowie, za okazaniem legitymacji szkolnej. Ledwo co weszłyśmy a już usłyszałyśmy dzwonek na lekcje. Szybko z Emi znalazłyśmy nasze szafki. Zostawiłyśmy niepotrzebne książki i poszłyśmy na lekcje.

***PERSPEKTYWA EMILI***
Szczerze powiedziawszy myślałam, że Kami będzie szalała razem z tymi dziewczynami spod szkoły. Ale jednak nie. Byłam z niej bardzo dumna. Weszłam do klasy razem z Kami. Rozejrzałam się po klasie była prawie pełna. Prawie, właśnie. Brakowało oczywiście mojej kochanej siostrzyczki i jej bestfriends- wiedźmy Patrici. Szybko odszukałam nasze miejsca, które się znajdowały po lewej stronie klasy pod oknem.
Lekcja biologii ciągnęła się niemiłosiernie. Przez całe 45 minut, nauczycielka cos gadała bezsensu. Nic z dzisiejszej lekcji nie wiem, myślami byłam gdzieś indziej. Z rozmyśleń wyrwało mnie szturchanie i głos przyjaciółki.
- Halo. Ziemia do Emi..
- Co ? co się stało ?- zapytałam z lekkim szokiem
- Zawiesiłaś się. Próbuję cię odsknąc przez jakieś 10 min. Lekcja się już prawie skończyła a ty dalej się patrzysz przez to okno - mówiła patrząc raz na mnie raz na szybę- widzisz tam kogoś ciekawego ?
- Co ? Nie po prostu bardzo się stresuję dzisiejszym konkursem, słowami Angeliki i dzisiejszą imprezą która urządza moja mama, na którą jesteś oczywiście zaproszona- tłumaczyłam się dziewczynie.
- Ile razy mam ci mówić, że masz się nie przejmować niczym. skup się na tym, że masz talent i tego nic nie zmieni. A na urodziny raczej nie wpadnę, mama mówiła, że mam na dzisiaj nic nie planować bo ma dla mnie jakiś prezent urodzinowy...
- Aha no trudno się mówi. Kiedyś nadrobimy to jakimś wyjściem do klubu..

Dzwonek, który usłyszałam oznaczał koniec lekcji. Wszyscy szybko wybiegli z klasy wołając, że za niedługo 1D przyjedzie. To mnie jeszcze bardziej zestresowało. Boziuu jeszcze nigdy się tak nie stresowałam. Powiedziałam sama do siebie. Następne lekcje ciągnęły się w nieskończoność.

Jeszcze dwie godzin, jeszcze dwie godziny, jeszcze... I tak w kółko i w kółko, powtarzałam sobie w myślach. Każdą wolną chwilę na przerwie poświęcałam na to aby trochę poćwiczyć piosenkę na konkurs.
- Dasz radę, wygrasz to, na pewno...- powtarzała Kami kiedy widziała, że zaczynam się denerwować.
- Tak. Masz rację. Muszę się uspokoić. Max za dwie godziny będę występować i będzie koniec tego stresu.
Przyjaciółka zaczęła mnie przytulać na pocieszenie.

Dwie godziny później

Spokojnie siedziałyśmy z Kami na ławce przed salą gimnastyczną gdzie miał się odbyć konkurs. Nagle usłyszałyśmy piski i krzyki ludzi. Odwróciłyśmy się obie jednocześnie. W naszą stronę szło pięciu wspaniałych chłopaków obok których szła Patricia oraz Angelika... Ale tylko na widok tego jednego moje nogi zaczęły się same uginać...



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Witam :) Ciekawa jestem czy kto kolwiek czyta mój blog, wiec proszę zostawcie po sobie chociaż minkę w komentarzu, bo nie wiem czy się opłaca dalsze pisanie Xx
Napisanie komentarza to dla was kilka sekund a dla mnie jest to bardzo wielka motywacja aby napisać kolejny rozdział. :**
Do następnego <3

Rozdzial 5

Obudziły mnie pierwsze promienie słońca które przedarły się przez okno prosto do mojego pokoju. Pierwszy raz od bardzo dawna poczułam ze się wyspałam. Z gracja wyszłam z lóżka i poszłam do łazienki wykonać podstawowe czynności. Wyszłam z Łazienki i ubrałam na siebie cienka  fioletowa bluzkę z kwiatki i pomarańczowe spodenki. Zastanawiałam się jakie ubrać buty, ale po krótkim myśleniu zostało na balerinach. Włosy postanowiłam zostawić rozpuszczone gdyż miałam piękne fale.
Jeszcze nie zdążyłam do Końca wejść do salonu a przybiegła do mnie mama
- Wszystkiego najlepszego kochanie, dużo miłości- kobieta zaczęła mnie całować w policzki- i szczęścia w dzisiejszym konkursie.
- Dziękuje mamo.
Po życzeniach od mamy podszedł do mnie Rafał i tulił jak swoją biologiczną córkę. Było to bardzo miłe z jego strony.

- Spełnienia marzeń kochana. Żebyś miała w przyszłości najlepszego chłopaka o którym zawsze marzyłaś. Abyś dalej się tak dobrze uczyła jak teraz.- mówił ciągle mnie przytulając.
- Dziękuj ci bardzo Rafał, bardzo się cieszę, że tu jesteś.
- Też się cieszę Emilko. - Rafał ucałował mnie w czubek głowy.
- Już nie Emilko, tylko Emilio- zaczęła się śmiać mama- Ale kochanie musisz na swój prezent urodzinowy musisz poczekać do wieczora.
Popatrzyłam na mamę na Rafała ale i tak nie chcieli mi nic powiedzieć.
- A gdzie Angelika ?- zapytałam
- Już dawno pobiegła do Patrici, kiedy ta zadzwoniła, że zespół który będzie jury na konkursie już przyjechał. Czekaj jak on się nazywał One Direction ?
- Tak, tak się nazywali- uśmiechnęłam się podniecona do moich rodziców.

Po rozmowie wzięłam swoją torebkę, gitarę i pobiegłam do szkoły. Usłyszałam krzyki. Odwróciłam się, a na mnie wskoczyła tajemnicza postać. Zdążyłam się zorientować kto to jest. A Kamila zaczęła mi śpiewać Sto lat.
- MIŁOŚCI, MIŁOŚCI, SZCZĘŚCIA, RADOŚCI... - krzyczała na cały głos.
- Tobie też życzę wszystkiego co najlepsze w życiu oraz mnóstwa prawdziwej i jedynej miłości.
- Dziękuje ci bardzo bardzo mocno kochana.
Tak  się złożyło, że Kami i ja miałyśmy w tym samym dniu urodziny. Była to jedyna rzecz która kochałam w tym dniu. Co roku nasi rodzice robili nam razem przyjęcie urodzinowe. Nie było na nim zbyt wielu ludzi, bo nie miałyśmy znajomych. Najbliższa rodzina i parę koleżanek.
- Boże... już tyle godzin!!! Musimy się śpieszyć bo nie zdążymy do szkoły- pociągnęła mnie Kami za rękę, że prawie puściłam moją drogocenną rzecz, jaką była gitara.
Jeszcze nie zdążyłyśmy wejść na teren szkoły, a już słyszałyśmy krzyki, piski i mnóstwo nastolatek nie zwracając uwagi na paparazzi...

 

Rozdzial 4

Wystarczylo, ze weszlam do domu, juz slyszalam wolananie mamy, ktore dobiegalo z kuchni.
- co tu sie dzieje mamo ?- zaskoczylo mnie to co ujzalam w pomieszczeniu!! Wszedzie mnustwo misek, i co gorsza wszedzie byla porozrzucana mąka. Mama popatrzyla sie na mnie z lekkim zdziwieniem .
- jak co sie dzieje? Przugotowuje ci pyszny tort na twoje jutrzejsze urodziny. Nie codziennie sie konczy 18-cie lat kochanie.
Mama sie chyba bardziej cieszyla z tych urodzin ni ja. Dla mnie to kolejny nieudany rok w nedznym zyciu. Co roku niszczy mi je moja kochana przyrodnia siostra. Czasem mi sie zdaje ze jest zazdrosna i puje cale przyjecie. Za kazdym razem wymysla cos innego. Dwa lata temu do slatek i do innych pysznosci powrzucala glizdy i inne robactwo, zas w zeszlym roku mama z Rafalem kupili mi przepiekna bluzke, wszyscy nalegali abym ja zalozyla, tak tez sie stalo. Dokladnie to nie wiem kiedy moja twarz wylądowała na torcie, trzeba przyznac byl bardzo pyszny. Przewrocilam sie bo ta jedza podstawila mi noge. Tylko sie zastaniawiam co zrobi w tym roku aby jeszcze bardziej zniszczyc moje zycie.
- Mamo ale co roku twoje przyjecia koncza sie totalna katastrofa. Myslisz ze w tym roku bedzie inaczej
- Slonce nie martw sie, ja i Rafal rozmawialismy z Angelika. Obiecala nam ze bedzie grzeczna.
Jakos nie chcialo mi sie wierzyc w dobre checi mojej kochanej przyrodniej siostry. Ale mialam nadzieje, ze z wiekiem sie madrzeje i Angelike to nie ominie. Usmiechnelam sie z niedowierzaniem do mamy. Zrozumiala o co mi chodzi, wiec odwazjemnila mi sie pieknym usmiechem. Ze spokojem na sercu moglam wyjsc z kuchni i pobiec do mojego pokoju. Rzucilam torbe z ksiazkami w kat pokoju i usiadlam na lozku z laptopem na nogach. Jak zwykle sprawdzilam Facebook'a, Twitter'a, tak jak myslalm nic tam nie bylo ciekawego oprocz przechwalek Patrici, w ktorych pisze ze wygrana ma w kieszeni, ze przyjada jej bestfriends. Jakos mnie to nie ruszylo, wiec zamknelam laptopa i polozylam go na lozku. Postanowilam troche pocwiczyc przed konkursem wiec wzielam gitare, z ktorej wyplynely pierwsze dzwieki a ja dzieki mnie pojawily sie takze slowa. W tym samym momecie przyszla wiedzma.
- Po co ty wogole cwiczysz? I tak nie masz szans z Patricia- zaczela sie smiac zlowieszczo
- Ale przynajmniej ja mam talent a nie tak jak ona zabi rechot- pokazalam jej jezyk
- Za to ona ma wtyki u jury, czyli najwiekszego boysbandu jaki do pej pory istnial.
W tej chwili moja mina momentalnie odwrocila sie o 180 stopni, a Angelika znow zaczela sie smiac jak opetana i wyszla z mojego pokoju. Nie sadzialam ze moja proba sie tak predko skonczy, ale bylam zmeczona dzisiejszym dniem, wic polozylam gitare na swoje miejsce i nawet nie wiem kiedy zasnelam.